Déranger

French conjugation of déranger.

Indicatif

Basic tenses

Présent

je
dérange
tu
déranges
il
dérange
nous
dérangeons
vous
dérangez
ils
dérangent

Passé composé

je
ai dérangé
tu
as dérangé
il
a dérangé
nous
avons dérangé
vous
avez dérangé
ils
ont dérangé

Imparfait

je
dérangeais
tu
dérangeais
il
dérangeait
nous
dérangions
vous
dérangiez
ils
dérangeaient

Futur

je
dérangerai
tu
dérangeras
il
dérangera
nous
dérangerons
vous
dérangerez
ils
dérangeront

Advanced tenses

Plus-que-parfait

je
avais dérangé
tu
avais dérangé
il
avait dérangé
nous
avions dérangé
vous
aviez dérangé
ils
avaient dérangé

Futur antérieur

je
aurai dérangé
tu
auras dérangé
il
aura dérangé
nous
aurons dérangé
vous
aurez dérangé
ils
auront dérangé

Passé simple

je
dérangeai
tu
dérangeas
il
dérangea
nous
dérangeâmes
vous
dérangeâtes
ils
dérangèrent

Passé antérieur

je
eus dérangé
tu
eus dérangé
il
eut dérangé
nous
eûmes dérangé
vous
eûtes dérangé
ils
eurent dérangé

Subjonctif

Présent

je
dérange
tu
déranges
il
dérange
nous
dérangions
vous
dérangiez
ils
dérangent

Imparfait

je
dérangeasse
tu
dérangeasses
il
dérangeât
nous
dérangeassions
vous
dérangeassiez
ils
dérangeassent

Plus-que-parfait

je
eusse dérangé
tu
eusses dérangé
il
eût dérangé
nous
eussions dérangé
vous
eussiez dérangé
ils
eussent dérangé

Passé

je
aie dérangé
tu
aies dérangé
il
ait dérangé
nous
ayons dérangé
vous
ayez dérangé
ils
aient dérangé

Conditionnel

Présent

je
dérangerais
tu
dérangerais
il
dérangerait
nous
dérangerions
vous
dérangeriez
ils
dérangeraient

Passé

je
aurais dérangé
tu
aurais dérangé
il
aurait dérangé
nous
aurions dérangé
vous
auriez dérangé
ils
auraient dérangé

Impératif

Présent

tu
dérange
nous
dérangeons
vous
dérangez

Passé

tu
nous
ayons dérangé
vous
ayez dérangé

Infinitif

Présent

déranger

Passé

avoir dérangé

Participe

Présent

dérangeant

Passé

ayant dérangé
dérangé(m)(s)
dérangée(f)(s)
dérangés(m)(pl)
dérangées(f)(pl)