Dénicher

French conjugation of dénicher.

Indicatif

Basic tenses

Présent

je
déniche
tu
déniches
il
déniche
nous
dénichons
vous
dénichez
ils
dénichent

Passé composé

je
ai déniché
tu
as déniché
il
a déniché
nous
avons déniché
vous
avez déniché
ils
ont déniché

Imparfait

je
dénichais
tu
dénichais
il
dénichait
nous
dénichions
vous
dénichiez
ils
dénichaient

Futur

je
dénicherai
tu
dénicheras
il
dénichera
nous
dénicherons
vous
dénicherez
ils
dénicheront

Advanced tenses

Plus-que-parfait

je
avais déniché
tu
avais déniché
il
avait déniché
nous
avions déniché
vous
aviez déniché
ils
avaient déniché

Futur antérieur

je
aurai déniché
tu
auras déniché
il
aura déniché
nous
aurons déniché
vous
aurez déniché
ils
auront déniché

Passé simple

je
dénichai
tu
dénichas
il
dénicha
nous
dénichâmes
vous
dénichâtes
ils
dénichèrent

Passé antérieur

je
eus déniché
tu
eus déniché
il
eut déniché
nous
eûmes déniché
vous
eûtes déniché
ils
eurent déniché

Subjonctif

Présent

je
déniche
tu
déniches
il
déniche
nous
dénichions
vous
dénichiez
ils
dénichent

Imparfait

je
dénichasse
tu
dénichasses
il
dénichât
nous
dénichassions
vous
dénichassiez
ils
dénichassent

Plus-que-parfait

je
eusse déniché
tu
eusses déniché
il
eût déniché
nous
eussions déniché
vous
eussiez déniché
ils
eussent déniché

Passé

je
aie déniché
tu
aies déniché
il
ait déniché
nous
ayons déniché
vous
ayez déniché
ils
aient déniché

Conditionnel

Présent

je
dénicherais
tu
dénicherais
il
dénicherait
nous
dénicherions
vous
dénicheriez
ils
dénicheraient

Passé

je
aurais déniché
tu
aurais déniché
il
aurait déniché
nous
aurions déniché
vous
auriez déniché
ils
auraient déniché

Impératif

Présent

tu
déniche
nous
dénichons
vous
dénichez

Passé

tu
nous
ayons déniché
vous
ayez déniché

Infinitif

Présent

dénicher

Passé

avoir déniché

Participe

Présent

dénichant

Passé

ayant déniché
déniché(m)(s)
dénichée(f)(s)
dénichés(m)(pl)
dénichées(f)(pl)