Craindre

French conjugation of craindre.

Indicatif

Basic tenses

Présent

je
crains
tu
crains
il
craint
nous
craignons
vous
craignez
ils
craignent

Passé composé

je
ai craint
tu
as craint
il
a craint
nous
avons craint
vous
avez craint
ils
ont craint

Imparfait

je
craignais
tu
craignais
il
craignait
nous
craignions
vous
craigniez
ils
craignaient

Futur

je
craindrai
tu
craindras
il
craindra
nous
craindrons
vous
craindrez
ils
craindront

Advanced tenses

Plus-que-parfait

je
avais craint
tu
avais craint
il
avait craint
nous
avions craint
vous
aviez craint
ils
avaient craint

Futur antérieur

je
aurai craint
tu
auras craint
il
aura craint
nous
aurons craint
vous
aurez craint
ils
auront craint

Passé simple

je
craignis
tu
craignis
il
craignit
nous
craignîmes
vous
craignîtes
ils
craignirent

Passé antérieur

je
eus craint
tu
eus craint
il
eut craint
nous
eûmes craint
vous
eûtes craint
ils
eurent craint

Subjonctif

Présent

je
craigne
tu
craignes
il
craigne
nous
craignions
vous
craigniez
ils
craignent

Imparfait

je
craignisse
tu
craignisses
il
craignît
nous
craignissions
vous
craignissiez
ils
craignissent

Plus-que-parfait

je
eusse craint
tu
eusses craint
il
eût craint
nous
eussions craint
vous
eussiez craint
ils
eussent craint

Passé

je
aie craint
tu
aies craint
il
ait craint
nous
ayons craint
vous
ayez craint
ils
aient craint

Conditionnel

Présent

je
craindrais
tu
craindrais
il
craindrait
nous
craindrions
vous
craindriez
ils
craindraient

Passé

je
aurais craint
tu
aurais craint
il
aurait craint
nous
aurions craint
vous
auriez craint
ils
auraient craint

Impératif

Présent

tu
crains
nous
craignons
vous
craignez

Passé

tu
nous
ayons craint
vous
ayez craint

Infinitif

Présent

craindre

Passé

avoir craint

Participe

Présent

craignant

Passé

ayant craint
craint(m)(s)
crainte(f)(s)
craints(m)(pl)
craintes(f)(pl)