Convoiter

French conjugation of convoiter.

Indicatif

Basic tenses

Présent

je
convoite
tu
convoites
il
convoite
nous
convoitons
vous
convoitez
ils
convoitent

Passé composé

je
ai convoité
tu
as convoité
il
a convoité
nous
avons convoité
vous
avez convoité
ils
ont convoité

Imparfait

je
convoitais
tu
convoitais
il
convoitait
nous
convoitions
vous
convoitiez
ils
convoitaient

Futur

je
convoiterai
tu
convoiteras
il
convoitera
nous
convoiterons
vous
convoiterez
ils
convoiteront

Advanced tenses

Plus-que-parfait

je
avais convoité
tu
avais convoité
il
avait convoité
nous
avions convoité
vous
aviez convoité
ils
avaient convoité

Futur antérieur

je
aurai convoité
tu
auras convoité
il
aura convoité
nous
aurons convoité
vous
aurez convoité
ils
auront convoité

Passé simple

je
convoitai
tu
convoitas
il
convoita
nous
convoitâmes
vous
convoitâtes
ils
convoitèrent

Passé antérieur

je
eus convoité
tu
eus convoité
il
eut convoité
nous
eûmes convoité
vous
eûtes convoité
ils
eurent convoité

Subjonctif

Présent

je
convoite
tu
convoites
il
convoite
nous
convoitions
vous
convoitiez
ils
convoitent

Imparfait

je
convoitasse
tu
convoitasses
il
convoitât
nous
convoitassions
vous
convoitassiez
ils
convoitassent

Plus-que-parfait

je
eusse convoité
tu
eusses convoité
il
eût convoité
nous
eussions convoité
vous
eussiez convoité
ils
eussent convoité

Passé

je
aie convoité
tu
aies convoité
il
ait convoité
nous
ayons convoité
vous
ayez convoité
ils
aient convoité

Conditionnel

Présent

je
convoiterais
tu
convoiterais
il
convoiterait
nous
convoiterions
vous
convoiteriez
ils
convoiteraient

Passé

je
aurais convoité
tu
aurais convoité
il
aurait convoité
nous
aurions convoité
vous
auriez convoité
ils
auraient convoité

Impératif

Présent

tu
convoite
nous
convoitons
vous
convoitez

Passé

tu
nous
ayons convoité
vous
ayez convoité

Infinitif

Présent

convoiter

Passé

avoir convoité

Participe

Présent

convoitant

Passé

ayant convoité
convoité(m)(s)
convoitée(f)(s)
convoités(m)(pl)
convoitées(f)(pl)