Caracoler

French conjugation of caracoler.

Indicatif

Basic tenses

Présent

je
caracole
tu
caracoles
il
caracole
nous
caracolons
vous
caracolez
ils
caracolent

Passé composé

je
ai caracolé
tu
as caracolé
il
a caracolé
nous
avons caracolé
vous
avez caracolé
ils
ont caracolé

Imparfait

je
caracolais
tu
caracolais
il
caracolait
nous
caracolions
vous
caracoliez
ils
caracolaient

Futur

je
caracolerai
tu
caracoleras
il
caracolera
nous
caracolerons
vous
caracolerez
ils
caracoleront

Advanced tenses

Plus-que-parfait

je
avais caracolé
tu
avais caracolé
il
avait caracolé
nous
avions caracolé
vous
aviez caracolé
ils
avaient caracolé

Futur antérieur

je
aurai caracolé
tu
auras caracolé
il
aura caracolé
nous
aurons caracolé
vous
aurez caracolé
ils
auront caracolé

Passé simple

je
caracolai
tu
caracolas
il
caracola
nous
caracolâmes
vous
caracolâtes
ils
caracolèrent

Passé antérieur

je
eus caracolé
tu
eus caracolé
il
eut caracolé
nous
eûmes caracolé
vous
eûtes caracolé
ils
eurent caracolé

Subjonctif

Présent

je
caracole
tu
caracoles
il
caracole
nous
caracolions
vous
caracoliez
ils
caracolent

Imparfait

je
caracolasse
tu
caracolasses
il
caracolât
nous
caracolassions
vous
caracolassiez
ils
caracolassent

Plus-que-parfait

je
eusse caracolé
tu
eusses caracolé
il
eût caracolé
nous
eussions caracolé
vous
eussiez caracolé
ils
eussent caracolé

Passé

je
aie caracolé
tu
aies caracolé
il
ait caracolé
nous
ayons caracolé
vous
ayez caracolé
ils
aient caracolé

Conditionnel

Présent

je
caracolerais
tu
caracolerais
il
caracolerait
nous
caracolerions
vous
caracoleriez
ils
caracoleraient

Passé

je
aurais caracolé
tu
aurais caracolé
il
aurait caracolé
nous
aurions caracolé
vous
auriez caracolé
ils
auraient caracolé

Impératif

Présent

tu
caracole
nous
caracolons
vous
caracolez

Passé

tu
nous
ayons caracolé
vous
ayez caracolé

Infinitif

Présent

caracoler

Passé

avoir caracolé

Participe

Présent

caracolant

Passé

ayant caracolé
caracolé