Brancher

French conjugation of brancher.

Indicatif

Basic tenses

Présent

je
branche
tu
branches
il
branche
nous
branchons
vous
branchez
ils
branchent

Passé composé

je
ai branché
tu
as branché
il
a branché
nous
avons branché
vous
avez branché
ils
ont branché

Imparfait

je
branchais
tu
branchais
il
branchait
nous
branchions
vous
branchiez
ils
branchaient

Futur

je
brancherai
tu
brancheras
il
branchera
nous
brancherons
vous
brancherez
ils
brancheront

Advanced tenses

Plus-que-parfait

je
avais branché
tu
avais branché
il
avait branché
nous
avions branché
vous
aviez branché
ils
avaient branché

Futur antérieur

je
aurai branché
tu
auras branché
il
aura branché
nous
aurons branché
vous
aurez branché
ils
auront branché

Passé simple

je
branchai
tu
branchas
il
brancha
nous
branchâmes
vous
branchâtes
ils
branchèrent

Passé antérieur

je
eus branché
tu
eus branché
il
eut branché
nous
eûmes branché
vous
eûtes branché
ils
eurent branché

Subjonctif

Présent

je
branche
tu
branches
il
branche
nous
branchions
vous
branchiez
ils
branchent

Imparfait

je
branchasse
tu
branchasses
il
branchât
nous
branchassions
vous
branchassiez
ils
branchassent

Plus-que-parfait

je
eusse branché
tu
eusses branché
il
eût branché
nous
eussions branché
vous
eussiez branché
ils
eussent branché

Passé

je
aie branché
tu
aies branché
il
ait branché
nous
ayons branché
vous
ayez branché
ils
aient branché

Conditionnel

Présent

je
brancherais
tu
brancherais
il
brancherait
nous
brancherions
vous
brancheriez
ils
brancheraient

Passé

je
aurais branché
tu
aurais branché
il
aurait branché
nous
aurions branché
vous
auriez branché
ils
auraient branché

Impératif

Présent

tu
branche
nous
branchons
vous
branchez

Passé

tu
nous
ayons branché
vous
ayez branché

Infinitif

Présent

brancher

Passé

avoir branché

Participe

Présent

branchant

Passé

ayant branché
branché(m)(s)
branchée(f)(s)
branchés(m)(pl)
branchées(f)(pl)